Մարդիկ գալիս էին իմաստունի մոտ՝ ամեն անգամ բողոքելով նույն խնդիրներից։ Մի օր նա նրանց մի անեկդոտ պատմեց, և նրանք բոլորը սկսեցին ծիծաղել:
Մի քանի րոպե անց, նա պատմեց այն նույն անեկդոտը, բայց այս անգամ մարդկանց մի մասը ուղակ ժպտաց։
Երբ իմաստունը պատմեց կատակը երրորդ անգամ, ոչ մեկ չժպտաց։
«Դուք չեք կարող անընդհատ ծիծաղել նույն կատակի վրա: Ուրեմն ինչո՞ւ եք միշտ լաց լինում նույն խնդրի մասին»։
Աղբյուրը՝ այստեղ
Սառա Սարդարյանի բլոգ 