Վիջեյն ու Ռաջուն ընկերներ էին։ Արձակուրդներին նրանք գնացին անտառ՝ վայելելու բնության գեղեցկությունը։ Հանկարծ տեսան մի արջ, որը գալիս էր դեպի իրենց։ Նրանք վախեցան։
Ռաջուն, ով գիտեր ծառեր մագլցել, վազեց դեպի ծառը և արագ բարձրացավ: Նա չէր մտածում Վիջեյի մասին։ Իսկ Վիջեյը պատկերացում չուներ, թե ինչպես մագլցել ծառը:
Վիջեյը սկսեց մտածեց։ Նա լսել էր, որ կենդանիները չեն սիրում դիակները, ուստի նա ընկավ գետնին և շունչը պահեց: Արջը հոտոտեց նրան և մտածեց, որ տղան մեռած է: Այսպիսով, արջը շարունակեց իր ճանապարհը:
Ռայջուն հարցրեց Վիջեյին․
—Ին՞չ շշնջաց արջը։
Վիջեյը պատասխանեց. «Արջը խնդրեց ինձ հեռու մնալ քո նման ընկերներից»… և շարունակեց իր ճանապարհը:
Աղբյուրը՝ այստեղ
Սառա Սարդարյանի բլոգ 