1749 թվականին լույս է տեսնում Մխիթար Սեբաստացու «Բառգիրք Հայկազեան Լեզուի» գործը։ Հայկական բառարանագիտության մեջ այն համարվում է առաջին լիարժեք հայերեն բառարանը։ Մխիթար աբբան և իր աշակերտները սկսել էին աշխատել այս բացատրական բառարանի վրա դեռևս 1727 թվականից և ավարտին հասցրին այն 1745 թվականին։
Բառարանագրությունը բառագիտության մի առանձին բաժին է, որն ուսումնասիրում է բառարանների տեսակները, և բառարան կազմելու կանոնները։ Բառարանագրությունը առնչվում է լեզվի բառագիտության, իմաստաբանության, ստուգաբանության և ոճագիտության բաժինների հետ։ Բառարանների տեսակներն են՝
- Հանրագիտական բառարաններ
- Բանասիրական (լեզվաբանական) բառարաններ
- Բացատրական բառարան
- Ստուգաբանական բառարան
- Տեղանունների բառարան
- Հոմանիշների, հականիշների, համանունների բառարաններ
- Դարձվածաբանական բառարան
- Թարգմանական բառարան
Սառա Սարդարյանի բլոգ 