ՄԻ ՄՐԱՀՈՆ ԱՂՋԻԿ ՏԵՍԱ․․․
Մի մրահոն աղջիկ տեսա
Ռիալտոնի կամուրջին,
Հորդ մազերը՝ գետ գիշերվան,
ԵՎ հակինթներ՝ ականջին:
Աչքերը սև՝ արևներ սև:
Արևների պես անշեջ,
Գալարում էր մեջքը թեթև
Ծաղկանման շալի մեջ:
Աչքս դիպավ աչքի բոցին,
ՈՒ գլուխս կախեցի.
Ժպտաց ժպտով առեղկծվածի,
Հավերժական կանանցի:
Միամիտ չեմ՝ հավատամ քեզ.
Տառապանքս փորձ ունի. –
Մի մրահոն կույս էր քեզ պես,
Կոտորեց սիրտս պատանի…
Վերլուծություն
Իսահակյանը մի աղջկա էր սիրահարվել, որը կոտրեց նրա սիրտը: Նրա սիրած աղջիկը, մինչ բանաստեղծը սովորում էր Եվրոպայում, ամուսնացել էր։ Մի անգամ Ռիալտոյի կամուրջին բանաստեղծը հանդիպեց մի գեղեցիկ աղջկա։ Երբ Իսահակյանը նայոեց աղջկա աչքերի մեջ, իսկ աղջիկը՝ նրա, բանաստեղծը մի պահ շփոթվեց և կախեց գլուխը, իսկ աղջիկը գեղեցիկ ժպտաց։ Բայց նա հիշեց իր կյանքի փորձը և ասոաց, որ այլևս միամիտ չէ, որ հավատա և կրկին կոտրվի։ «Միամիտ չեմ՝ հավատամ քեզ. Տառապանքս փորձ ունի.»