ՌԱՎԵՆՆԱՅՈՒՄ
Արարատի ծեր կատարին
Դար է եկել, վայրկյանի պես,
Ու անցել:
Անհուն թվով կայծակների
Սուրն է բեկվել ադամանդին,
Ու անցել:
Մահախուճապ սերունդների
Աչքն է դիպել լույս գագաթին,
Ու անցել:
Հերթը հիմա քոնն է մի պահ.
Դու էլ նայիր սեգ ճակատին,
Ու անցիր…
Վերլուծություն
Այս բանաստեղծությունը Ավետիք Իսահակյանը գրել է այն ժամանակ, երբ գտնվել է Ռավեննայում, այդ պատճառով այդպես է վերնագրել։ Ստեղծագործությունը Արարատ լեռան մասին էր, որը ժամանակին մերն է եղել: Արարատը դարերի պատմություն ունի, այն ականատես է եղել շատ պատմական իրադարձությունների։ Գտնվելով իր երկրի սահմաններից դուրս, նա բանաստեղծության միջոցով արտահայտում է իր կարոտն ու հպարտությունն իր հայրենիքի և Արարատ լեռան նկատմամբ։
Սառա Սարդարյանի բլոգ 