Նուկլեինաթթու (լատ․`nucleus` միջուկ) բարձրամոլեկուլային Նուկլեինաթթուներ, դրանց ֆունկցիաները, օրգանական միացություն, կենսապոլիմեր, որը կազմված է
նուկլեոտիդներից։ Նուկլեինաթթուներ դեզօքսիռիբոնուկլեինաթթուն (ԴՆԹ) և ռիբոնուկլեինաթթուն (ՌՆԹ) առկա են բոլոր կենդանի օրգանիզմների բջիջներում։
Նրանք կարևորագույն դերն ունեն ժառանգական պահպանման, փոխանցման և իրականացման մեջ։ Պարունակվում են բոլոր օրգանիզմների բջիջներում։
Նուկլեինաթթուները հայտնաբերել է շվեյցարացի գիտնական Ֆրիդիրիխ Միշերը (1868): Տարբերում են նուկլեինաթթուների 2 գլխավոր տիպ՝ ռիբոնուկլեինաթթուներ
(ՌՆԹ) և դեզօքսիռիբոնուկլեինաթթուներ (ԴՆԹ): Նուկլեինաթթուների մոլեկուլները, նուկլեոտիդներից բաղկացած, երկար պոլիմերային շղթաներ են։
Սառա Սարդարյանի բլոգ 